U gebruikt een verouderde browser. Wij raden u aan een upgrade van uw browser uit te voeren naar de meest recente versie.
Cultureel erfgoed
 

Noordwest Overijssel kent van oudsher vele eendenkooien. Tot ca 1960 waren alle eendenkooien goed lonende bedrijven, waar veel eenden ‘de pijp uit gingen’ en de kooikers hierdoor een goed brood op de ‘plank’ hadden. Hierna liepen de vangsten steeds meer terug, mede door de aanleg van de Noordoostpolder en het achterstallig onderhoud in de zestiger jaren van de vorige eeuw van de natuurgebieden in de directe omgeving. Daardoor ontstonden veel moerasbossen in het van oudsher uitgestrekte ‘boomvrije’ landschap. De kooibossen waren niet meer te herkennen in het landschap en de ‘trek’ van de eenden verplaatste zich.
In 1945 waren nog 14 eendenkooien geregistreerd in NW Overijssel. Momenteel zijn er in Nationaal Park Weerribben-Wieden (ca 10.000 ha) zeven geregistreerde kooien. Twee eendenkooien zijn in particuliere handen, de andere vijf zijn in bezit van Natuurmonumenten (3) en Staatsbosbeheer (2).

Nationaal Park Weerribben-Wieden

Het beleid van Nationaal Park Weerribben-Wieden was er op gericht om deze zeven overgebleven eendenkooien als cultuurhistorische elementen in het landschap te behouden.
Dat is de reden geweest dat het nationaal park in samenwerking met de terreineigenaar Staatsbosbeheer in 2004 de ‘Vrijwilligersgroep Kooi van Pen’ heeft op gestart, om te helpen bij het onderhoud en de renovatie van de grootste eendenkooi van Europa, de Kooi van Pen.

Door het steeds groter worden van de groep vrijwilligers is het noodzakelijk geworden de werkzaamheden groepsgewijs uit te voeren en dit vroeg om meer aansturing en professionalisering. Een gevolg hiervan is dat in 2015 de ‘Stichting Vrijwilligersgroep Kooi van Pen’ is opgericht.